Ποια Αλλαγή Θέλουμε;

(Ανάδυση, Τεύχος Απριλίου-Μαΐου)

Είναι επιτακτική όσο ποτέ η ανάγκη παρέμβασής μας ώστε να ανατρέψουμε τη διάχυτη αίσθηση απογοήτευσης των νέων ανθρώπων από το γενικότερο επίπεδο «ζωής» και τη γιγαντιαία απαισιοδοξία τους για το μέλλον.

Ως προοδευτικοί νέοι άνθρωποι δε μπορούμε να αντιμετωπίζουμε παθητικά καμία παρόμοια κατάσταση. Είναι ξεκάθαρο χρέος απέναντι στους εαυτούς μας και στη γενιά μας να προτείνουμε τι πρέπει να κάνουμε και πως μπορούμε σταδιακά να χτίσουμε μια άλλη Ελλάδα και να δημιουργήσουμε ένα καλύτερο αύριο.

Ένα καλύτερο αύριο για το οποίο δε θέλουμε απλά και αφηρημένα ένα «καλύτερο σχολείο» ή ένα «καλύτερο επίπεδο εκπαίδευσης», αλλά προτείνουμε συγκεκριμένα την εφαρμογή πετυχημένων και δοκιμασμένων πρακτικών σε Ευρωπαϊκό Επίπεδο, προτείνουμε συγκεκριμένα Ολοήμερο, Ελεύθερο στο χαρακτήρα και προοδευτικό Δημοτικό, Γυμνάσιο και Λύκειο, την αποσύνδεση της μαθησιακής δραστηριότητας από την εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο και τη στροφή του συστήματος από γραφειοκρατικό σε ανθρωποκεντρικό.

Θέλουμε ένα καλύτερο μέλλον για το οποίο δε θέλουμε αόριστα και αφηρημένα καλύτερο επίπεδο ζωής αλλά προτείνουμε συγκεκριμένα ανθρώπινους ρυθμούς ζωής, λιγότερο άγχος, την υποχρέωση του κράτους να παρέχει υψηλής ποιότητας υγεία, ασφάλιση, περισσότερο πράσινο, περισσότερο ελεύθερο χρόνο, περισσότερα πάρκα, αποτελεσματικότερη μεταφορά από τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς ακόμη και την πεζοδρόμηση του κέντρου των μεγάλων Πόλεων.

Θέλουμε μια αποτελεσματικότερη διάρθρωση του κράτους ώστε να εξυπηρετεί τον πολίτη, να δίνει ίσες ευκαιρίες και όχι να ενισχύει τις πελατειακές ευκαιριακές σχέσεις. Προτείνουμε έμφαση στο κράτος πρόνοιας, την ενίσχυση της απασχόλησης των νέων και της νεανικής επιχειρηματικότητας σε μια βάση μακροχρόνιας στρατηγικής επένδυσης και όχι καταγραφής δεικτών προς προεκλογική προβολή.

Η απαισιοδοξία των νέων που πολλές φορές συντηρείται και μεγεθύνεται από την καθημερινότητα δεν είναι αναίτια. Είναι πράγματι πολλοί αυτοί που επιθυμούν μια παθητική στάση των νέων που με τη λογική του «δεν μπορούμε να αλλάξουμε ή έστω να διορθώσουμε κάτι ας καθίσουμε να περιμένουμε» παραγκωνίζονται και περιθωριοποιούνται.

Και είναι αυτό ακριβώς που οφείλουμε να αλλάξουμε, όχι με τους ιστορικούς και μουσειακούς όρους της διαχωριστικής γραμμής ανάμεσα σε δεξιά και αριστερά αλλά με τη συγκεκριμένη επιλογή πρόοδος ή συντήρηση. Οφείλουμε να αλλάξουμε αυτή τη νοοτροπία αναδεικνύοντας προτάσεις έχοντας κατά νου πως επιλέγουμε να είμαστε χρήσιμοι και όχι ευχάριστοι.

Και αυτή ακριβώς είναι η προοδευτική μας επιλογή. Οφείλουμε να είμαστε χρήσιμοι συγκεντρώνοντας σταδιακά όλα αυτά τα ζητήματα τα οποία θέλουμε να αλλάξουμε, προτείνοντας τη μέθοδο της αλλαγής έστω και αν αυτή δεν είναι τόσο ευχάριστη σε ορισμένους.

Θέλουμε μια πραγματική αλλαγή. Αλλαγή νοοτροπίας, αλλαγή κουλτούρας, αλλαγή τρόπου ζωής. Και αυτή την αλλαγή θα την κατακτήσουμε σταδιακά με εμπιστοσύνη στη νέα γενιά της πολιτικής. Θέλουμε τις δικές μας προτάσεις να τις εφαρμόσουμε.

Αυτή είναι η αλλαγή που θέλουμε.

Η ΟΥΤΟΠΙΑ ΤΗΣ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΔΥΟ ΦΥΛΩΝ

(Αγγελιόφορος 07/03/2009)

Εν αναμονή μίας ακόμη καταδικαστικής απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για τη χώρα μας, σχετικά με την εξομοίωση των ορίων συνταξιοδότησης μεταξύ των ανδρών και των γυναικών, η ελληνική κυβέρνηση δεν διαθέτει πια την πολυτέλεια για «ελιγμούς». Οι επί σειρά ετών παραλείψεις των κυβερνήσεων Καραμανλή και οι κατ’ επίφαση, δυστυχώς, μεταρρυθμίσεις που πρεσβεύει, οδηγούν εκ νέου σε μονόδρομο: στην υποχρέωση να ληφθούν μέτρα άμεσα εκτελεστά, με τις όποιες δυσμενείς επιπτώσεις για τους εργαζόμενους, χωρίς ουσιαστικά περιθώρια σταδιακής εφαρμογής.

Κατά την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η ισχύουσα στην εθνική μας νομοθεσία διακριτή μεταχείριση μεταξύ ανδρών και γυναικών εργαζομένων ως προς την ηλικία συνταξιοδότησης και την ελάχιστη προαπαιτούμενη υπηρεσία, αντιβαίνει στην αρχή της ισότητας της αμοιβής για όμοια εργασία ή για εργασία ίσης αξίας. Εν απουσία δε ισχυρών επιχειρημάτων εκ μέρους της κυβέρνησης, όλα δείχνουν πως και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο θα υιοθετήσει την προσέγγιση αυτή.

Γεγονός είναι πως οι διατάξεις του ελληνικού κώδικα πολιτικών και στρατιωτικών συντάξεων, παρά τις πρόσφατες τροποποιήσεις τους, ουδόλως δίνουν λύση στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες στον επαγγελματικό στίβο, τις υποχρεώνουν δε σε πρόωρη, σε σχέση με τους άντρες, απόσυρσή τους από την αγορά εργασίας.

Πρόκειται για ρυθμίσεις που αντικατοπτρίζουν μία παραδοσιακή, ίσως αναχρονιστική πλέον κοινωνία, όπου η γυναίκα, και μόνον αυτή, επιφορτισμένη με τα «οικιακά», και την ανατροφή των παιδιών, ωθείται στη συνταξιοδότηση. Ρυθμίσεις που σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνονται στην αρχή της ισότητας των δύο φύλων, αντιθέτως, αποτελούν μεταχείριση δυσμενή για τις γυναίκες. Στην ουσία, το μοναδικό κίνητρο που παρέχεται στις γυναίκες είναι ο τερματισμός του επαγγελματικού τους βίου, και όχι η με ευνοϊκότερους όρους συνέχισή του.

Ο εκσυγχρονισμός λοιπόν του ασφαλιστικού μας συστήματος υπό το πρίσμα της ουσιαστικής ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών, ακόμη και υπό την πίεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι αναγκαίο καλό. Προβλέψεις, όπως η κατ’ επιλογή του εργαζόμενου, που ασχολήθηκε με την ανατροφή των παιδιών (και όχι εξ ορισμού των γυναικών), συνταξιοδότησή του ή η παροχή κινήτρων για παραμονή του στην εργασία και η πλήρης στήριξη των εργαζόμενων γυναικών, αποτελούν αναμφίβολα sine qua όρους προς την παραπάνω κατεύθυνση.

ΔΡΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΣΥΚΕΩΝ

(Μακεδονία, 24/02/2009)

Η ανάγκη σωστής διαχείρισης της ενέργειας, είναι επιτακτική και η κινητοποίηση και ευαισθητοποίηση όλων μας, επιβεβλημένη, προκειμένου να μπει ένα εμπόδιο στις Κλιματικές Αλλαγές που απειλούν τον πλανήτη γη.

Στο δήμο Συκεών θεωρούμε πως μία αποτελεσματική πολιτική προστασίας του κλίματος προϋποθέτει και απαιτεί δραστικά μέτρα εκ μέρους της δημοτικής αρχής, αλλά και ενημερωμένους και ενεργούς πολίτες σε θέματα που αφορούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, τις αρνητικές επιπτώσεις των κλιματικών αλλαγών και την εξοικονόμηση ενέργειας.

Αναζητούμε λοιπόν και υιοθετούμε ουσιαστικές λύσεις για μία ορθολογική διαχείριση των φυσικών πόρων και για επένδυση σε ένα καλύτερο μέλλον με γνώμονα την εξυπηρέτηση και το όφελος του πολίτη, κάθε ηλικίας, αλλά και την ενεργό συμμετοχή του.

Στο πλαίσιο αυτό, διαμορφώσαμε το Τοπικό Πρόγραμμα για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη Συκεών και το Επιχειρησιακό Σχέδιο Δήμου Συκεών 2007-2010 με βασικό άξονα την ορθολογική χρήση των φυσικών πόρων, συμμετέχουμε σε ευρωπαϊκά έργα για την εξοικονόμηση της ενέργεια, και υπογράψαμε το Σύμφωνο Δημάρχων για την Βιώσιμη Ενέργεια, την επίσημη πλέον δέσμευση των 372 και πλέον ευρωπαϊκών πόλεων για μείωση των εκπομπών του CO2 πάνω από 20% μέχρι το 2020, θέτοντας με τον τρόπο αυτό συγκεκριμένους στόχους για την ενεργειακή απόδοση και τη διαμόρφωση ενός Τοπικού Σχεδίου Δράσης για την Βιώσιμη Ενέργεια.

Δεν περιοριζόμαστε όμως εκεί. Ο σχεδιασμός είναι για εμάς μόνον η αρχή, το έναυσμα για ουσιαστική δράση, από τις απλές καθημερινές μας συνήθειες που οφείλουμε να αλλάξουμε, μέχρι τις πρωτοπόρες ίσως και ιδιαιτέρως αποτελεσματικές λύσεις. Στην κατεύθυνση αυτή, προχωρήσαμε στην τοποθέτηση ειδικού συστήματος on line παρακολούθησης της λειτουργίας των καυστήρων, για την επίτευξη της ορθολογικής κατανάλωσης ενέργειας, αλλά και την εξοικονόμησή της. Το σύστημα αυτό τοποθετείται σταδιακά σε όλα τα δημοτικά κτίρια Συκεών, για την μείωση κατανάλωσης καυσίμων, αλλά και την παρακολούθηση της σωστής λειτουργίας των συστημάτων θέρμανσης, καταγράφοντας εξοικονόμηση ενέργειας κατά 14%, μείωση των εξόδων θέρμανσης και βελτίωση της λειτουργίας του καυστήρα.

Διαμορφώνουμε έτσι ένα δήμο πρότυπο σωστής ενεργειακής διαχείρισης, με σεβασμό προς το περιβάλλον και τις ενεργειακές πηγές και το συμφέρον του πολίτη-καταναλωτή, χωρίς να ξεχνάμε τα λόγια του Μαχάτμα Γκάντι, πως η γη διαθέτει αρκετά για να ικανοποιήσει τις ανάγκες μας, όχι όμως και την απληστία μας.

Αναζητώντας το δάσος

Για ακόμη μία φορά, η κυβέρνηση δεν κατάφερε να πράξει τα αυτονόητα, να εγγυηθεί την ασφάλεια, να αποτρέψει κάθε είδους βία και με ένα προαποφασισμένο οργανωμένο σχέδιο έδωσε το δικαίωμα σε όσους επεδίωκαν την αναρχία και την καταστροφή να λεηλατήσουν και να πλήξουν την ευνομούμενη δημοκρατική μας κοινωνία.

Στους κόλπους της ελληνικής κοινωνίας, η γενιά του Αλέξη ξεσηκώνεται, δρα, αντιδρά, εκδηλώνει το θυμό και την οργή της.

Είναι η γενιά των μαθητών που αναγκάζονται να τρέχουν σε δύο σχολεία -σχολείο και φροντιστήριο,

Είναι η γενιά που μέχρι χθες άκουγε υποσχέσεις για μεταρρυθμίσεις στην παιδεία, αναβάθμιση των σπουδών, αξιοκρατία, ευκαιρίες και ισότιμη πρόσβαση στην αγορά εργασίας.

Είναι η γενιά που μέχρι χθες ήταν θεατής στο έργο της οικονομικής κρίσης, των σκανδάλων και της προ των πυλών ανεργίας τους.

Είναι η γενιά που ένιωσε την αδιαφορία, την κοροϊδία και την εγκληματική αμέλεια της πολιτείας απέναντι στα όνειρά της.

Δεν είναι όμως σίγουρα η γενιά που τα σπάει όλα, που διακόπτει την ομαλή εξέλιξη της ζωής, που επιδιώκει την αναρχία και την αναστάτωση. Δεν είναι η γενιά που έψαχνε αφορμή για αφορμή για καταστροφές. Αλλά την αφορμή για τη συζήτηση όλων των αιτιών που προκαλούν τις κοινωνικές ανισότητες και την απομακρύνουν από ένα καλύτερο μέλλον.

Η ελληνική νεολαία βγαίνει στο προσκήνιο και ενώνει τις δυνάμεις της με τους νέους όλης της Ευρώπης για δικαιοσύνη, για κοινωνική συνοχή, για ένα καλύτερο αύριο. Και αυτό θα γίνει με ζωντανά ανοικτά σχολεία, με ανοικτό ανταγωνιστικό δημοκρατικό δημόσιο δωρεάν πανεπιστήμιο και πάνω από όλα με την καταδίκη ισοπεδωτικών λογικών που τόσο η κυβέρνηση προσπάθησε ως δικαιολογία να αιτιολογήσει τη δική της φανερή ανικανότητα.

Και ήρθε ακόμη μια φορά η ώρα της διεκδίκησής μια νέας προοπτικής ως αναγκαία συνθήκη για να έρθει ξανά το χαμόγελο στα χείλη των νέων και η σπίθα ελπίδας ξανά στην καρδιά τους.

Η Προοπτική του Ελληνικού Εκπαιδευτικού Συστήματος

(Αγγελιοφόρος, 14/11/2008)

Η Καταδικαστική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου που αφορούσε την παραβίαση των υποχρεώσεων της Ελλάδας περί αναγνώρισης επαγγελματικών δικαιωμάτων σε αποφοίτους κολεγίων, δημιούργησε ένα τοπίο αβεβαιότητας, σηματοδοτώντας παράλληλα μια σειρά κινητοποιήσεων.

Αν και η παραπάνω οδηγία δεν αφορά την αναγνώριση ακαδημαϊκών τίτλων σπουδών, αλλά την επαγγελματική κατοχύρωσή των επαγγελματικών τους προσόντων ώστε να καθίσταται δυνατή η επαγγελματική τους πρόσβαση, οι εξελίξεις που συνεπάγεται δημιουργούν ένα πλήθος ερωτημάτων σχετικά με τη χάραξη εθνικών εκπαιδευτικών πολιτικών, τη σύγκλιση διαφορετικών εκπαιδευτικών συστημάτων, τον έλεγχο ποιότητας των σπουδών και των προϋποθέσεων χορήγησης πτυχίων.

• Η ανησυχία της Πανεπιστημιακής Κοινότητας προκύπτει από την αδυναμία των Ελληνικών Ιδρυμάτων να προσφέρουν ποιότητα υπηρεσιών τέτοιου επιπέδου που να τα καθιστά ανταγωνιστικά.

• Η ανησυχία των φοιτητών προκύπτει από την ενδεχόμενη υποβάθμιση και απαξίωση των τίτλων τους.

Το κύριο ζήτημα δεν είναι η ύπαρξη των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών . Κύριο ζήτημα αλλά και κεντρικό ζητούμενο της χάραξης μιας Εθνικής Εκπαιδευτικής Πολιτικής είναι η ενίσχυση του Ελληνικού Δημόσιου Πανεπιστημίου.

Είναι όσο ποτέ αναγκαία η ανάληψη πρωτοβουλιών -σε Εθνικό επίπεδο στην κατεύθυνση της ενίσχυσης της ποιότητας σπουδών του Δημόσιου Πανεπιστημίου, της αλλαγής της νοοτροπίας του από γραφειοκρατικό σε φοιτητοκεντρικό ώστε να καθίσταται ανταγωνιστικό και παραγωγικό.

Είναι όσο ποτέ αναγκαία η ανάληψη πρωτοβουλιών σε Ευρωπαϊκό Επίπεδο στην κατεύθυνση της θέσπισης ενός κοινού πλαισίου αξιολόγησης και εξέτασης όλων των ιδρυμάτων που επιθυμούν την συμμετοχή τους στην εκπαιδευτική διαδικασία πάντα υπό το πρίσμα της διάκρισης εκπαίδευσης και κατάρτισης.

Είναι όσο ποτέ αναγκαίο να μιλήσουμε σήμερα για τα ζητήματα που θα καθορίσουν το μέλλον των παιδιών μας και την ποιότητα της κοινωνίας μας παρά να αντιδρούμε φοβικά και ως εκ τούτου συντηρητικά σε οποιαδήποτε αλλαγή του status quo.

Είναι όσο ποτέ αναγκαίο να καταλάβουμε πως ο μεγαλύτερος εχθρός της συντήρησης είναι η προοδευτική σκέψη για το μέλλον.

Ανατροπή σκηνικού;

Οι δημοσκοπήσεις στην ελληνική πραγματικότητα πάντα αποτελούσαν έναυσμα για πολιτικές αναλύσεις, ιδίως δε αν στα ευρήματα τους παρατηρούνται αξιοσημείωτες μεταβολές, υπάρχουν πιθανότητες να οδηγήσουν και σε πολιτικές εξελίξεις. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις σίγουρα προκάλεσαν συζητήσεις στους πολιτικούς αναλυτές και ανακούφιση στον κόσμο και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ

Βέβαια, είναι πολύ σημαντικό να υπενθυμίσουμε πως οι δημοσκοπήσεις αποτελούν ένα εργαλείο στιγμιαίας αποτύπωσης των προτιμήσεων και των συμπαθειών της κοινής γνώμης χωρίς να υποκαθιστούν σε καμία περίπτωση τις εκλογές δείχνοντας πολλές φορές το δρόμο ώστε τα πολιτικά κόμματα να οδηγηθούν σε βελτιώσεις και διορθωτικές κινήσεις.

Είναι φυσικό τα αποτελέσματα των τελευταίων δημοσκοπήσεων να γεμίζουν αισιοδοξία το ΠΑΣΟΚ καθώς μετά από πολλά χρόνια το κίνημα έρχεται πρώτο στις προτιμήσεις των ψηφοφόρων.
Το γεγονός είναι πολύ σημαντικό, αλλά από μόνο του δεν σημαίνει τίποτα. Και δεν θα σημαίνει και τίποτα αν δεν γίνει αντιληπτό από όλους (ηγεσία, στελέχη, μέλη, φίλους) ότι τώρα είναι η ώρα που πρέπει να δουλέψουν ακόμα περισσότερο και με μεγαλύτερη υπευθυνότητα.

Είναι η ώρα να δώσουν στον κόσμο του ΠΑΣΟΚ αλλά και στην ελληνική κοινωνία γενικότερα το αίσθημα της αισιοδοξίας που της λείπει αλλά και την ελπίδα ότι μπορεί να υπάρξει μια άλλη πολιτική πρόταση κοντά στον πολίτη, μια ανθρωποκεντρική πολιτική με συνέπεια, και με προοπτική.

Η πρακτική των τελευταίων ημερών έδειξε πως το ΠΑΣΟΚ επανήλθε ως πρωταγωνιστής της πολιτικής ζωής εκφράζοντας συγκεκριμένες προτάσεις, προτείνοντας συγκεκριμένες λύσεις ως μέρος μιας εναλλακτικής κυβερνητικής πρότασης.

Και έτσι οφείλει να πορευθεί οδηγώντας το ΠΑΣΟΚ στην Κυβέρνηση και τη χώρα σε μια πορεία ανάπτυξης.